19-01-12

Wereldvreemde vakbonden

De vakbonden organiseren eind van de maand nog eens een verlengd weekend. Kwatongen zeggen dat de harde opstelling van de bonden te maken heeft met de sociale verkiezingen in mei. Maar dat is natuurlijk geheel en al toeval. Was er dan geen sociaal overleg aangekondigd? Wel, het is een vreemde manier van overleggen: de mensen met wie je onderhandelt, chanteren met een mes op de keel. Het is doodjammer dat de syndicale organisaties zo oerconservatief reageren in plaats van mee te werken aan een grondige revisie van ons sociaal-economisch model. Want Europa of niet, banken of geen banken, de arbeidsmarkt - inbegrepen de pensioenen - moet dringend gemoderniseerd worden, als we morgen nog meewillen met de oude en nieuwe industrielanden.

De vakbondsleiders doen nu neerbuigend over Duitsland met zijn mini-jobs, maar mogen we er toch even op wijzen dat de Duitse economie draait, dat het overheidstekort er één derde is van het onze en dat Duitse fabrieken ons systematisch aan het verslaan zijn. Opel? Wie moest er verdwijnen? Juist, Antwerpen. BASF? Waar wordt geïnvesteerd? In Duitsland. En daar heeft het Duits chauvenisme niets mee te maken.

Oorverdovend stil bleef het bij de vakbonden. Bij BASF waren er nochtans geluiden te horen dat de loonkost richtinggevend was geweest om niet bij ons te investeren. Een zeer kwalijke beslissing voor het chemiecentrum in Antwerpen. Moet eerst de hele industrie verwijnen of is de ideologische houding van "haal het geld waar het zit, bij de banken en de holdings' belangrijker dan jobs voor jonge mensen?

Zowat iedereen in het land weet perfect dat er langer en harder gewerkt zal moeten worden als we onze toekomst willen vrijwaren, die van de jongeren én de ouderen. Iedereen weet ook dat de regering geen andere keuze heeft, dat sanering en hervorming noodzakelijk zijn. Het laatste wat dan nodig is, is het land lam leggen.

 

Luc Van Der Kelen (HLN 19-01-2012)

De commentaren zijn gesloten.